سرنوشت منافقین سال ۲۰۰۳ میلادی با سرنگونی صدام تغییر کرد. نیروهای آمریکایی ابتدا مواضع این گروهک تروریستی را به دلیل آن‌که هم‌دست صدام بود، بمباران و برخی از تانک‌های آن ها را منهدم کردند. اما مدتی بعد، محافظه‌کاران آمریکا تصمیم گرفتند از این گروهک تروریستی به عنوان اهرم فشار علیه ایران استفاده کنند.

خلق نیوز: منافقین پس از روی کار آمدن سیاستمداران و دولت جدید در عراق وادار به ترک پادگان اشرف شدند. پس از مدتی قرارگاه اشرف به تصرف نیروهای سازمان بدر درآمد و از لوث عناصر این گروهک تروریستی پاکسازی شد. اعضای این گروهک تروریستی سپس به «کمپ لیبرتی» در منطقه تحت کنترل نیروهای آمریکایی و نزدیک فرودگاه بین‌المللی بغداد تغییر مکان دادند. سال ۲۰۱۳ میلادی، در پی فشارهای مقامات عراقی برای خروج منافقین از این کشور، آمریکا در نهایت مجبور شد سران آلبانی را به پذیرش عناصر این گروهک تروریستی متقاعد کند.

آلبانی ضمن تظاهر به اینکه پذیرش اعضای منافقین اقدامی بشردوستانه است، برای دویست تن از عناصر این گروهک تروریستی اجازه اقامت در این کشور را صادر کرد. اقدام مقامات آلبانی در پذیرش این دویست نفر در نهایت به اسکان کامل تشکیلات منافقین در این کشور منتهی شد. در ابتدا عناصر منافقین در آپارتمان‌های خالی در سطح شهر تیرانا مستقر شدند و فعالیت‌های مشکوک و پنهانی خود را آغاز کردند.

سرکردگان منافقین در ابتدا تلاش کردند عناصر خود را از ساکنان تیرانا دور نگه دارند. آن ها حتی سعی کردند اطراف یکی از این آپارتمان‌ها را حصارکشی کنند، اما با واکنش خشمگین ساکنان شهر روبرو و از ادامه این کار منصرف شدند.

با انتخاب ترامپ و روی کار آمدن جان بولتون و رودی جولیانی در دولت جدید آمریکا، شرایط منافقین بهتر شد. از سوی دیگر، محمد بن سلمان، ولیعهد سعودی نیز همزمان زمام امور را در عربستان سعودی در دست گرفت. بن سلمان به دنبال متحدانی برای مقابله با ایران بود.

جمهوری آلبانی یک دموکراسی پارلمانی است. این کشور بر پایه قانون اساسی که در سال ۱۹۹۸ اصلاح شد بنا شده ‌است. این کشور در جنوب شرقی قاره اروپا واقع شده و نام پایتخت آن تیرانا است. حدود ۳ میلیون و پانصد هزار نفر جمعیت دارد. آلبانی کوچک‌ترین کشور بالکان است که از شمالِ غرب با مونته‌نگرو، از شمالِ شرق با کوزوو، از شرق با مقدونیه و از جنوب و جنوب شرقی با یونان همسایه‌است. در سمت غربی آلبانی دریای آدریاتیک و در سمت جنوب غربی آن دریای ایونی قرار گرفته‌اند. در جنگ جهانی دوم آلبانی جزو نخستین کشورهایی بود که آلمان آن را اشغال کرد. آلمانی‌ها این کشور را به عنوان تبعیدگاه یهودی‌ها در نظر گرفتند و به این ترتیب آلبانی تنها کشور اروپایی است که جمعیت یهودیانش پس از جنگ جهانی دوم افزایش یافت. پس از آن، پنجاه سال حاکمیت کمونیسم بر کشور آلبانی این کشور را از تمامی دیگر کشورهای اروپایی منزوی نموده بود تا اینکه با فروپاشی شوروی، در سال ۱۹۹۰  این کشور استقلال خود را مجدداً به‌دست آورد. با از هم پاشیدن نظام کمونیست در جهان حزب‌های دموکراتیک جدید وارد میدان شدند و تغییر سیستم قدرت و ایجاد زمینه جدید باعث شد که آلبانی دوباره به سمت فرهنگ و فناوری غرب برود.

آلبانی «توافقنامه ثبات و همکاری (SAA)» با اتحادیه اروپا را که گام نخست برای درخواست عضویت به شمار می‌رود در ژوئن سال ۲۰۰۶ امضا کرد. برای اولین بار در بهار ۲۰۱۳ و پس از توافق هیلاری کلینتون، وزیر وقت امور خارجه آمریکا، با سالی بریشا، نخست‌وزیر سابق کشور آلبانی، ۲۰۰ نفر از اعضای منافقین از کمپ لیبرتی در عراق به آلبانی منتقل شدند. پس از آن این روند ادامه یافت و دولت آلبانی در مواجهه با پیشنهاد کمک مالی از سوی دولت آمریکا و سازمان­ ملل حاضر به پذیرش تدریجی سایر اعضای این گروهک شد.

در رابطه با چرایی انتقال اعضای منافقین به آلبانی نکات زیر قابل ذکر است:

  1. رهبری سازمان منافقین در طول روند رایزنی های طولانی آمریکا و سازمان ملل با دیگر کشورها تلاش نمودند که موافقت یکی از همسایگان ایران را برای اسکان در آنجا جلب نمایند تا بتوانند باصطلاح نفوذ خویش بر ایران را حفظ نمایند. در این زمینه صحبت ها از انتقال آن ها به جمهوری آذربایجان و اردن به میان آمد که نهایتاً با موافقت این کشورها همراه نبود. مخالفت همسایگان ایران در این زمینه امری طبیعی به نظر می‌آمد، چرا که پذیرش این تروریست ها موجب اثر گذاری در روابط ایران با آن کشورها خواهد گردید و لذا هیچ کشوری حاضر به تأثیر منفی روابطش با ایران بدلیل اسکان منافقین نبود.
  2. یکی از راه های پیشنهاد شده برای آینده منافقین، تقسیم آن ها به چندین دسته و اعزام هر گروه به کشوری خاص بود. این پیشنهاد با مخالفت رجوی و برخی دول غربی مواجه گردید. بی شک تجزیه اعضای منافقین و فرستادن هر یک به کشوری آخرین تیر بر پیکر نیمه جان این سازمان تروریستی محسوب می‌شد. امری که نه سران سازمان و نه حامیانشان موافق این امر نبودند. به باور سران سازمان منافقین، حضور دسته جمعی منافقین در یک مکان موجب حفظ استحکام نیروهای سازمان و مانعی از فروپاشی آن می‌باشد. دولت های اروپایی و آمریکا نیز تلویحاً جهت حفظ پیکره سازمان، تلاش نمودند که همه اعضای این گروهک در یک کشور اسکان یابند.
  3. خروج سازمان از لیست گروه های تروریستی اتحادیه اروپا و آمریکا، حمایت برخی اعضای کنگره آمریکا از منافقین، ارتباط گیری با حامیان اروپایی و کسب منافع مالی از این کشورها همگی دال بر برنامه آتی دول غربی و منافقین برای همکاری های پیش روست. وجود سازمان و استقرار آن در یک مکان، فضایی را فراهم خواهد ساخت تا ضمن بهره گیری از نیروهای سازمان در بُعد خرابکاری و جاسوسی، از آن بعنوان ابزاری بر علیه جمهوری اسلامی استفاده نمایند. انتخاب آلبانی نیز بدان روست که این کشور عضو اتحادیه اروپا نمی باشد و خود را ملزم به رعایت قوانین آن نمی داند، از این رو استقرار منافقین در این کشور و اعمال ضد بشری و غیر دموکراتیک آن ها مسئولیتی را به ظاهر برای اروپایی ها ایجاد نمی کند.
  4. گروهک منافقین تا چند سال پیش از سوی اتحادیه اروپا و آمریکا به عنوان سازمانی تروریستی در لیست سیاه قرار داشت، اما ابتدا اتحادیه اروپا و سپس وزارت خارجه آمریکا این گروهک تروریستی را از فهرست سازمان ‌های تروریستی خارج کردند؛ اما با خارج کردن این گروه از لیست گروههای تروریستی ماهیت تروریستی آن تغییر نخواهد کرد بنابر این کشورهای غربی برای رهایی از تهدیدات احتمالی این گروه، آلبانی را که به کمک های اقتصادی نیاز داشت با وعده کمک و پذیرش در اتحادیه اروپا، متقاعد به پذیرش این گروه کردند. در واقع باید گفت اگر گمان کنیم که آمریکا و اتحادیه اروپا با خارج کردن منافقین از لیست تروریستی، دیگر آنان را تروریست نمی دانند و به تغییر ماهیت آنان اعتقاد دارد، اشتباه کرده ایم، زیرا برخورد آنان برای پذیرش این گروه نمایانگر این است که آنان هیچگاه به تغییر ماهیت این گروه معتقد نیستند، بلکه بر اساس مصلحت و برای مقابله سیاسی و معامله با ایران اقدام به این کار نموده اند. گمانه زنی‌ها حاکی از این است که سرکردگان این فرقه تروریستی با انتقال کامل منافقین به آلبانی، به عناصر خود ملحق شده و تحرکات اخیر منافقین در تشکیل یک مقر در کنار مقر تیرانا (مقر مرکز اعضا در آلبانی) به این مسأله صحه می‌گذارد. گفته می‌شود، منافقین مقرّی به نام مقر «مژگان» در کنار مقر «تیرانا» تشکیل داده‌اند که قرار است سران این گروهک با تدابیر شدید امنیتی در آن مستقر شوند.
  5. آلبانی که سالیان سال در سلطه و هژمونی قدرت سوسیالیستی بلوک شرق (اتحادیه جماهیر شوروی سابق) بوده است دچار مشکلات عدیده اجتماعی، اقتصادی و زیربنایی است، نیاز مبرم به پیوستن همه جانبه به اتحادیه اروپا برای سرعت بخشیدن به رشد و رونق اقتصادی خود می‌باشد بنابر این با پذیرش پیشنهاد آمریکا سعی کرده است از نفوذ این کشور برای پیوستن به اتحادیه اروپا بهره مند شود.

در آخر هم باید گفت هرچند منابع وزارت کشور آلبانی از بیان دقیق تعداد اعضای گروهک منافقین که وارد این کشور شده‌اند خودداری می‌کنند اما صدای آمریکا در ماه فوریه گزارش داده بود شمار اعضای گروهک تروریستی منافقین که به آلبانی می‌آیند ممکن است بیش از ۳۰۰۰ نفر باشد.

نمیپسندم